Dutch Dares schets challenge # 63

Het is weer tijd voor een nieuwe challenge op Dutch Dares. Dit keer de 63e sketch challenge. Ik heb een voorbeeld gemaakt met papier van Simple Stories, 100 days of summer. Een foto van een verkoelend voetenbadje in een beekje na een lange wandeling. Als ik goed luister, hoor ik zelfs de koeienbellen rinkelen. Ok, nu draaf ik een beetje door. Wil gewoon te graag weer daar zijn. Op de Passo Rolle in Italië.

Doen jullie ook mee met de sketch dare? Wie weet win je wel een leuke prijs.

Dit is de sketch die uitgewerkt moet worden.

En dit mijn uitwerking van de sketch.

Ik heb een bloemknoopje op een paperclip geplakt. In het midden nog een steentje als extra versiering.

Voor meer informatie over de challenge klik op de link naar Dutch Dares.

groetjes,

Cynthia

12,5 jaar getrouwd

Vorige week heb ik een kaartje gemaakt voor een 12,5 jarig huwelijk. Inmiddels is de kaart binnen gekomen en mag ik de foto's laten zien.

Het zijn niet de meest geweldige foto's, maar daar kwam ik pas achter toen de kaart al verzonden was.

groetjes,
Cynthia

No fear

Vorig jaar zijn we op vakantie geweest in de Dolomieten. Vlak voordat we weg gingen, kwamen we tot de ontdekking dat er in de Dolomieten een berenplaag is. Er zijn ooit beren uitgezet. Deze doen het zo goed dat ze jaarlijks flink wat jongen krijgen. En inmiddels zijn het er teveel. Ze gaan naar de dorpen toe. Naar andere landen en er is er eentje aangereden op de Brennerpas. De kans om gedurende onze wandelingen een beer te zien, was aanwezig. Aan de ene kant zou het geweldig zijn, maar aan de andere kant......toch liever niet. We maakten al grapjes, wie van ons vieren we op zouden offeren als we een beer tegen zouden komen. Papa niet, want die moest naar huis rijden. Mama niet, want die moest voor het eten zorgen. Ja dan blijven er nog maar 2 over. Gelukkig zijn we ze niet tegen gekomen en hebben we geen keuze hoeven te maken. 

groetjes,

Cynthia

Dive in

Eindelijk weer eens wat gescrapt vandaag. Een lekkere zomerse foto van Ronan die in de Zevenhuizerplas bij ons in de wijk rent. Het is al een oude foto die ik al eerder gescrapt heb. 

Papier is een oude lijn van Fancy Pants.

groetjes,

Cynthia

Tour de Rotte, Dutch Dares #103

Deze maand is de dare op Dutch Dares, de fiets. De foto die ik hiervoor gebruikt heb is gemaakt tijdens een fietstochtje langs de Rotte. Zo dichtbij ons huis en toch heb ik het met de kinderen nog niet eerder gefietst. We hebben er echt een dagje uit van gemaakt. Onderweg langs de kinderboerderij de Blijde wei. IJsje eten bij de Prinses Irenebrug en op de terugweg nog een pakje drinken met een koekje op een bankje. Het was een mooie tocht voor herhaling vatbaar.

Doen jullie ook mee met deze dare? Er is een hele leuke prijs te winnen. Of misschien mag je wel een maand mee doen als gastdesigner.

groetjes,

Cynthia

just for you

 Op het blog Liftchallenge zag ik weer een mooie kaart te liften staan. Dit keer challenge #42. Het was uiteindelijk een hele klus om het kaartje te krijgen zoals ik het wilde. Maar het kaartje is af. Gemaakt met papier van Bo Bunny.

Dit is het origineel.

En dit heb ik ervan gemaakt.

groetjes,

Cynthia

together

Deze foto is gemaakt door Ronan op Ameland. Na een koude en winderige strandwandeling dachten we even op te warmen in een strandtent. De enige in de buurt. Helaas toen we daar aankwamen, werden we onder de voet gelopen door een paar 100 Nordic Walkers die met een jaarlijks Nordic Walking event bezig waren. Die kregen daar een kop koffie via een raam. En kennelijk waren ze daar wel aan toe, want we werden echt weg geduwd toen we probeerden door de rij heen te komen om de ingang van het restaurant (wat vrij was voor betalende gasten) in te komen. De kinderen werden gewoon plat getrapt en weg geduwd. Wij ook, maar ik laat me niet zo makkelijk aan de kant schuiven. Uiteindelijk Quinn in de menigte kwijt geraakt. Die kon door al die lange mensen ons niet meer zien toen we ons een weg probeerde te banen tussen al die mensen door. En wij konden hem ook niet meer zien tussen die mensen. En toen we zijn naam gingen roepen, kregen we boze blikken en opmerkingen. Want we schreeuwden zo. Ja dat was de enige manier om contact te krijgen met Quinn. Want hij moest ergens tussen die mensenmassa staan. Ik was in staat om al die stokken van ze in stukken te breken. Gelukkig was er 1 vriendelijke mijnheer die het wel raar vond dat een klein mannetje zonder stokken vast zat in de rij. Echt alle andere honderden om hem heen hadden alleen maar oog voor koffie. Toch jammer dat mensen zo egoïstisch gaan doen als ze toe zijn aan koffie. ;) Gelukkig was het binnen in het restaurantje wel rustig en lekker warm. De warme chocolade smaakte na dit avontuur nog lekkerder. 

groetjes,

Cynthia